
با عرض ادب و احترام خدمت
عزیزانی که لطف میکنن و وقت صرف خوندن این غزل از من "کوچک" میکنن. در
این که شعر نقص ها و ایرادات زیادی داره شک ندارم و از شما عزیزان درخواست دارم که به
من در پی بردن به این ایرادات کمک کنین.
حتی کوچکترین نکته در مورد شعر
از طرف شما دوستان عزیز یک کمک "بزرگ" به من "کوچک" حساب
میشه. این رو بدون اغراق میگم ، اظهار نظر شما عزیزان در مورد دو شعر قبلی که من توی
وبلاگ گذاشتم خیلی خیلی بیشتر از اون چیزی که من تصور میکردم به من چیز یاد داده.
فقط در مورد اینکه چرا غزل و
اون هم این سبک ، باید بگم که تنها سبک شعر کلاسیک که فعلا ً و در این برهه ی
زمانی روح و قلب من رو ارضا میکنه این نوع خاص از غزل هستش. این رو برای این گفتم
که امروزه معمولا ً در مورد این نوع شعر این ایراد گرفته میشه که از زبان شعر
امروز به دوره.
منتظر لطف و راهنمایی های شما
برای کمک به بزرگ شدن من کوچک هستم.
مرسی...
"عاشق عشق باید
بود..."
لینک دو شعر قبلی من در
وبلاگ :
یک شعر نو به نام "لمحه ی طولانی"


